علاقهمندان به مطالعه و کسب اطلاعات در زمینه توسعه سازمانی، احتمالا هنگام خواندن مطالب گوناگون در این حوزه، با اصطلاحات تخصصی مواجه میشوند. یکی از این اصطلاحات، تعارض سازمانی است. در این مقاله، به صورت مفصل درباره مفهوم تعارض در سازمان توضیح دادهایم. به شما پیشنهاد میکنیم ضمن خواندن این مقاله و مقالاتی با موضوعات مشابه (مانند: ارتباطات موثر سازمانی و…) برای کسب آگاهی بیشتر در این حوزه، تالیفات دکتر پرستو اسلامی را نیز مطالعه کنید. تالیفات و مقالات دکتر پرستو اسلامی (Parastoo Eslami) استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، اطلاعات بیشتری در زمینههایی همچون: علوم ارتباطات اجتماعی، توسعه فردی و سازمانی و… در اختیارتان قرار خواهد داد که میتواند برای درک مفاهیم مقالات این رشته، مفید واقع شود.
تعارض سازمانی، شکافی در هماهنگی و همنوایی میان افراد یا گروهها در یک سازمان است. در چنین موقعیتی، یک فرد یا گروه، خود را در دستیابی به اهداف، برنامهها یا مقاصد خود ناکام و ناراضی احساس میکند. این پدیده را میتوان نوعی کنش اجتماعی دانست که در آن ناسازگاریهایی درباره اهداف، ماهیت کار، روشهای اجرا و راهحلهای مسائل وجود دارد.
تعارض سازمانی فقط به دعوا و مشاجره ختم نمیشود؛ بلکه میتواند در قالب اختلاف نظر، رقابت ناسالم یا حتی سکوت و کنارهگیری نیز بروز کند. آنچه تعارض را تعریف میکند، ادراک طرفین از ناسازگاری و ناتوانی در دستیابی به خواستههای خود است.
برای درک بهتر مفهوم تعارض در سازمان، ابتدا باید انواع آن را شناسایی کنیم که تقسیمبندی آن براساس دو محور صورت میگیرد:
در ادامه، به بررسی هر یک از این دو مورد میپردازیم.
تحقیقات نشان میدهد تعارض سازمانی را از این لحاظ میتوان به سه بعد اصلی تقسیم کرد :
برای بررسی تعارض در سازمانها که در سطوح مختلفی رخ میدهد، باید ویژگیها و راهحلهای گونههای مختلف آن را در نظر گرفت. از این حیث، چهار نوع تعارض مطرح میشود:
اما برای درک این مسئله که اساسا چرا تعارض در سازمان رخ میدهد، باید ریشههای آن را بررسی کرد. اینجاست که با این ۶ مورد مواجه میشویم:
زمانی که انجام کار یک فرد یا گروه به عملکرد دیگری وابسته باشد، احتمال تعارض افزایش مییابد . در پروژههای تیمی، کُندی یک بخش میتواند کل زنجیره کار را با اختلال مواجه کند و تنش ایجاد نماید .
وقتی اهداف فردی یا گروهی با یکدیگر همخوانی نداشته باشند، تعارض اجتنابناپذیر میشود. مثلاً مدیر فروش که پاداشش بر اساس حجم فروش است، ممکن است با مدیر حملونقل که هدفش کاهش هزینههاست، درگیر شود.
رقابت بر سر منابع محدود مانند بودجه، نیروی انسانی، تجهیزات و زمان، یکی از مهمترین عوامل تعارض در سازمانهاست.
در این باره باید گفت که تفاوتهای نسلی، فرهنگی و ارزشی میان کارکنان میتواند به سوءتفاهم و تعارض دامن بزند . گاهی تفاوت در ارزشها خود مسئله نیست، بلکه عدم پذیرش این تفاوتهاست که به تعارض میانجامد .
سوءتفاهمها، اطلاعات ناقص، شایعات و عدم شفافیت در ارتباطات از جمله دلایل مهم تعارض هستند .
نبود مرزهای روشن برای وظایف و اختیارات، باعث میشود افراد بر سر «کار کیست؟» و «چه کسی تصمیم میگیرد؟» با هم درگیر شوند.
پس از بررسی مهمترین موارد درباره تعارض در سازمان، باید به این مسئله اشاره کرد که لزوما چنین اتفاقی همیشه بد نیست. درواقع میتواند برای آن، پیامدهای مثبت و منفی در نظر گرفت که در ادامه به بررسی هر یک از آنها میپردازیم.
تعارض میتواند به سازمان آسیب جدی بزند و باعث بروز این مشکلات شود:
چنانکه ذکر شد، همه تعارضها مضر نیستند. برخی تعارضها میتوانند مفید باشند :
تعارض پدیدهای اجتنابناپذیر در سازمانهاست . آنچه اهمیت دارد، مدیریت مؤثر آن است. مدیران موفق بین تعارضهای مفید و مضر تمایز قائل میشوند و از تعارضهای سازنده برای بهبود استفاده کرده و تعارضهای مخرب را به موقع مهار میکنند.
راهبردهای متداول مدیریت تعارض از رقابت و اجبار تا همکاری و مصالحه متغیر است . انتخاب بهترین رویکرد به ماهیت تعارض و شرایط بستگی دارد. اما رویکرد «برنده-برنده» که در آن هر دو طرف به نتیجه مطلوب میرسند، مؤثرترین و پایدارترین روش محسوب میشود.
در پایان باید گفت، تعارض سازمانی نه خوب است و نه بد؛ بلکه نحوه مواجهه با آن است که نتیجه را تعیین میکند. مدیران باهوش، تعارض را فرصتی برای یادگیری و رشد میدانند و با مدیریتِ درست، از تهدید آن میکاهند و آن را به فرصت تبدیل میکنند.
بدیهی است که برای کسب اطلاعات بیشتر درباره یک موضوع، باید درباره موضوعات مشابه با آن نیز مطالعه کرد. از این رو به شما توصیه میکنیم سایر مقالات این سایت را در این حوزه نیز مطالعه کنید. به صورت خاص، برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه تعارض در سازمان، خواندن مقاله «تعارض سازمانی» را به شما پیشنهاد میکنیم.
ولی فارغ از مسئله مطالعه شخصی و مهمتر از آموختن مفاهیم نظری، گام گذاشتن در مسیر عملی برای توسعه فردی و سازمانی است. بسیاری از افراد برای افزایش دانش کاربردی خود در این مسیر، از نظر تخصصی اساتید خبره کوچینگ استفاده میکنند. در این راستا خانم دکتر پرستو اسلامی (Parastoo Eslami) متخصص ارتباطات و عضو هیئت علمی دانشگاه با ۲۲ سال سابقه تدریس، در قالب جلسات کوچینگ، یاریگرِ مدیران و صاحبان حرف و مشاغل خواهند بود.
دیدگاهتان را بنویسید